De Sterdex is een oogzalf verpakt in een eenmalige zachte capsule, die dexamethason en oxytetracycline combineert. Het bijzondere formaat, een kleine capsule die doorboord en vervolgens in het oog gedrukt moet worden, genereert ongebruikelijke handelingen in vergelijking met een gewone oogdruppel. Een verkeerde handeling vermindert de hoeveelheid werkzame stof die in de conjunctivale zak wordt afgezet, wat de effectiviteit van de oogbehandeling direct in gevaar brengt.
Eenmalige capsule Sterdex: een formaat dat een precieze techniek vereist
De meeste applicatiefouten komen niet voort uit een gebrek aan goede wil, maar uit het formaat zelf. De Sterdex is geen vloeibare oogdruppel en geen klassieke zalftube. Het is een zachte capsule die correct geopend, georiënteerd en met een gecontroleerde beweging moet worden gedrukt.
Ook interessant : De belangrijkste stappen voor een zorgeloze vervanging van uw gasboiler
De capsule wordt doorboord door deze om zichzelf heen te draaien, niet door deze met een schaar te knippen of te bijten (twee reflexen die in de apotheekpraktijk zijn gedocumenteerd). De draaiing creëert een nette opening zonder zalf uit de capsule te spuiten. Een te grote opening laat een deel van de inhoud verloren gaan voordat deze zelfs maar in contact komt met het oog.
Om de applicatie van de Sterdex oogzalf succesvol te laten zijn, moet de doorboorde uiteinde naar beneden gericht zijn, boven de onderste conjunctivale zak (de zak die ontstaat door het naar beneden trekken van het ooglid) worden gehouden, en vervolgens voorzichtig de capsule tussen de duim en de wijsvinger worden gedrukt. De hele inhoud van de capsule moet in één druk worden afgegeven. Het onderbreken van de beweging om de capsule opnieuw te positioneren, resulteert in verlies van zalf op de wang of wimpers.
Aanrader : Tips en inspiratie voor het voorbereiden van een onvergetelijke reis naar Azië
Instillatievolgorde wanneer Sterdex samen met oogdruppels wordt voorgeschreven
Dit is een punt dat in de bijsluiters van medicijnen zelden met voldoende duidelijkheid wordt behandeld. Wanneer een arts de Sterdex voorschrijft als aanvulling op een of meerdere oogdruppels, verandert de volgorde van toediening alles.
De oogzalf moet altijd als laatste worden aangebracht, na de oogdruppels. De reden is fysiek: de vette textuur van de zalf vormt een film die de doorgang van elke vloeistof die daarna wordt gedruppeld blokkeert. Een oogdruppel die na de zalf wordt aangebracht, glijdt over deze lipidenlaag zonder de oogoppervlakte te bereiken.
Tussen elke oogdruppel wordt een wachttijd van ten minste vijf minuten aanbevolen om de eerste product de tijd te geven om te worden opgenomen. De Sterdex zalf sluit deze volgorde af. In de praktijk betekent dit dat een patiënt die drie oogdruppels en een zalf gebruikt, ongeveer vijftien minuten moet uittrekken voor het hele protocol, ‘s ochtends en’ s avonds volgens het recept.
- Druppel de eerste oogdruppel, wacht vijf minuten met gesloten ogen zonder overmatig te knipperen.
- Druppel de tweede oogdruppel (en de derde indien nodig), met dezelfde wachttijd tussen elk product.
- Breng de Sterdex capsule als laatste aan, zodra de oogdruppels de tijd hebben gehad om in het oogoppervlak te trekken.
Het omkeren van deze volgorde is een veelvoorkomende bron van verlies van effectiviteit van de behandeling, zoals vermeld in verschillende richtlijnen voor goed gebruik van oftalmische vormen.
Handhygiëne en besmetting van de Sterdex capsule
Het wassen van de handen vóór elke oftalmische manipulatie lijkt voor de hand liggend. In de praktijk is de moeilijkheid subtieler: de vingers moeten droog zijn na het wassen. Vochtige handen maken de capsule glad, bemoeilijken de draaiing om te openen en verhogen het risico op besmetting door kraanwater (dat niet steriel is).
De eenmalige capsule is ontworpen voor eenmalig gebruik. Eenmaal doorboord, mag deze, zelfs als er nog een deel van de inhoud binnenin blijft, niet worden bewaard voor later gebruik. De geopende verpakking verliest zijn sterielheid binnen enkele minuten.
Contact tussen de capsule en het oog
De uiteinde van de capsule mag nooit de oogoppervlakte, de wimpers of het ooglid raken. Dit contact besmet de opening van de capsule en introduceert bacteriën in de resterende zalf op het moment van drukken. De ideale afstand is enkele millimeters boven de conjunctivale zak.
Het hoofd naar achteren kantelen en omhoog kijken vergemakkelijkt de toegang tot het onderooglid en vermindert de knipperreflex. Sommige patiënten vinden het eenvoudiger om te liggen voor deze stap, wat het hoofd stabiliseert en beide handen vrijmaakt.
Duur van de behandeling en risico’s van langdurig gebruik
De Sterdex bevat dexamethason, een corticosteroïde. Deze ontstekingsremmende component is effectief bij oogontsteking, maar vereist een strikt door de voorschrijvende arts bepaalde behandelingsduur.
Langdurig gebruik van oftalmische corticosteroïden kan leiden tot een verhoging van de intraoculaire druk. Dit risico neemt toe met de duur van de behandeling en met bepaalde patiëntprofielen (geschiedenis van glaucoom, hoge bijziendheid). Verleng de Sterdex nooit langer dan de voorgeschreven duur, zelfs als de symptomen aanhouden, omdat het ontstekingsremmende effect soms een onderliggende verergering maskeert.
De bijsluiter vermeldt ook een risico op secundaire schimmelinfectie bij langdurig gebruik. De oxytetracycline (de geassocieerde antibioticum) dekt geen schimmels. Een behandeling die te lang aanhoudt, verandert de lokale microbiele flora en kan secundaire infecties bevorderen die de Sterdex niet behandelt.
Wanneer de arts te raadplegen tijdens de behandeling
Elke vermindering van het gezichtsvermogen, ongebruikelijke oogpijn of verergering van roodheid na enkele dagen behandeling rechtvaardigt een snelle terugkeer naar de oogarts. Deze symptomen kunnen wijzen op een complicatie gerelateerd aan de corticosteroïde of een infectie die niet reageert op de oxytetracycline.
Het dragen van contactlenzen wordt afgeraden gedurende de hele duur van de behandeling. De vette basis van de zalf verandert de zachte lenzen en creëert een ondoorzichtige film die het zicht verstoort gedurende enkele uren na elke applicatie.
De Sterdex blijft een receptplichtig medicijn, voorgeschreven voor specifieke oogontstekingen waarbij de combinatie van corticosteroïde-antibioticum gerechtvaardigd is. Het beheersen van de applicatiebeweging, het respecteren van de instillatievolgorde en het niet overschrijden van de voorgeschreven duur zijn de drie parameters die werkelijk het resultaat van de behandeling bepalen.